Het Kyoto-protocol is een afspraak onder het Klimaatverdrag van de Verenigde Naties, het UNFCCC of United Nations Framework convention on Climate Change. In het Kyoto-protocol (opgesteld in het Japanse Kyoto in 1997) hebben de industrielanden zichzelf verplicht om de eigen uitstootvan broeikasgassen in de periode van 2008 tot 2012 onder een bepaald plafond te houden.

Emissiereductie

Zo moest Japan streven naar een emissiereductie voor 2012 van 6 procent, de Verenigde Staten 7 procent en moest de Europese Unie streven naar een reductie van 8 procent (ten opzichte van 1990). De maatregelen uit het Kyoto-protocol richten zich op zes broeikasgassen: CO2, methaan, lachgas en drie fluorverbindingen.

Emissiehandel

Het Kyotoverdrag biedt veel ruimte tot flexibiliteit. Behalve voor directe emissiereductie kunnen landen ook emissierechten kopen in andere landen via emissiehandel. Daarnaast kunnen ze concrete projecten gericht op emissiereductie financieren in andere industrielanden (Joint Implementation) of in ontwikkelingslanden. Dit laatste mechanisme heet het CDM, of Clean Development Mechanism. Ook kunnen landen een deel van hun verplichting realiseren via bosaanplant.

Meer weten? Bekijk hier een duidelijke uitleg van internationaal klimaatbeleid uit het Kyoto-protocol: