Collega Fitria, werkzaam voor de CO2-Prestatieladder, heeft sinds ze bij HIER werkt grote stappen gemaakt om haar CO2-voetafdruk te verkleinen. Maar er is nog wel één ding waar ze echt mee struggled. Vandaag neemt zij plaats op de biechtstoel

Het imago

Fitria: “Of ik echt groen ben, durf ik eigenlijk niet te zeggen. Ik vind wel dat ik grote stappen heb gemaakt sinds ik bij HIER werk door steeds meer na te denken over het verkleinen van mijn eigen CO2-voetafdruk. Ik hoef bijvoorbeeld niet zo nodig in een auto te rijden, zoals collega Sanne, of reis ook niet zo gauw met het vliegtuig, zoals Ana. Verder haal ik mijn groene stroom uit Nederland en let ik op mijn plasticgebruik door zoveel mogelijk canvastassen te verzamelen en mee te nemen tijdens mijn boodschappenrondjes.”

De Biecht

“Waar ik nog wel echt mee struggle, is het verspillen van voedsel. Ik kook veel te vaak nog veel te veel en overschat mijn eetlust bij het koken. Ja, ik heb weleens gehoord van kliekjesdag en zo nu en dan prop ik mijn overgebleven diner wel in de vriezer. Vervolgens vergeet ik dat ik dat heb gedaan en blijven de restjes van mijn avondeten maandenlang in de vriezer totdat ik niet meer proppen kan. En het probleem wordt alleen maar erger, omdat ik nog veel te veel gehoor geef aan mijn cravings. Dus stel, ik heb voorgenomen om kliekjes te eten, krijg ik ineens zin in pizza, dan bestel ik pizza. Wat gebeurt er dan met de kliekjes? Die belanden in de kliko.

Misschien moet ik een keer een diner voor mijn collega’s organiseren met als thema ‘alles wat in mijn vriezer ligt, moet weg’? Ik weet alleen niet of mijn collega’s daar zo blij mee zullen zijn.”

Bekijk alle artikelen over: