CO2 is een van de belangrijkste broeikasgassen in de atmosfeer en heeft directe invloed op de gemiddelde temperatuur op aarde. Voor de industriële revolutie zaten er 280 deeltjes CO2 per miljoen luchtdeeltjes (ppm, parts per million) in de atmosfeer. Maar door het gebruik van fossiele brandstoffen is dit sterk toegenomen. CO2 wat eerst diep in de aarde opgeslagen lag, wordt nu door ons de lucht in gepompt. Ook heeft ontbossing voor een groot deel bijgedragen aan de toenemende CO2-concentratie.

Mijlpaal: 400ppm

In 2016 is er een mijlpaal bereikt: voor het eerst kwam de CO2-concentratie het hele jaar niet meer onder 400ppm. Dat heeft gevolgen voor de temperatuur op aarde, want door de uitstoot van CO2 en andere broeikasgassen warmen wij de aarde op. Op dit moment is de gemiddelde temperatuur al een graad warmer dan in de periode voor de industriële revolutie.

Hogere temperaturen

De opwarming van de aarde is gevaarlijk. Het klimaat op aarde is al meer dan tienduizend jaar relatief stabiel, en al het leven en onze beschaving zijn daarop aangepast. Hogere temperaturen brengen ecosystemen en de mensheid in gevaar, bijvoorbeeld doordat het op sommige plekken droger wordt, terwijl andere met meer water te maken krijgen. Hogere temperaturen gaan daarnaast bijvoorbeeld gepaard met een stijgende zeespiegel, waardoor kustgebieden, zoals die in Nederland, kunnen overstromen.

Maximale CO2-concentratie

Om te zorgen dat de temperatuur niet te ver doorstijgt, zijn er internationale afspraken gemaakt om de uitstoot van broeikasgassen als CO2 tegen te gaan. Tijdens de onderhandelingen in Parijs zijn wereldleiders het erover eens geworden dat de temperatuurstijging niet boven de 1.5 graden uit mag komen ten opzichte van voor de industriële revolutie. Om de temperatuurstijging te beperken tot 1.5 graden Celsius mag de CO2-concentratie maximaal 410ppm bevragen. Naar verwachting is dit niveau in 2020 bereikt. Vanaf dat moment moeten we eigenlijk net zo veel CO2 uit de lucht halen als er door onze uitstoot in terecht komt. Dit kan bijvoorbeeld door gebruik te maken van duurzame energie, door herbebossing, CO2-opslag en geo-engineering.

Grafiek over de reconstructie van ijskernen