Biomassa: eigenlijk kun je overal energie uit halen

Met biomassa wordt al het organisch materiaal aan het oppervlak van de aarde bedoeld, zowel levend als dood.

Omdat biomassa veel koolstof bevat, komt er bij de verbranding veel energie vrij. Daarom wordt biomassa soms gebruikt voor de productie van biobrandstoffen. Daartoe worden speciale energiegewassen met een hoog rendement gekweekt, zoals bijvoorbeeld koolzaad. Maar zelfs dierlijke mest kan worden gebruikt, bijvoorbeeld voor de productie van biogas (vooral methaan).

Biomassa hoeft niet eerst te worden omgezet in een speciale biobrandstof voor het energie kan leveren. Zo kan ruw bio-afval, bijvoorbeeld gft, of houtsnippers, worden (mee)gestookt in elektriciteitscentrales, voor de productie van groene stroom.

Want biomassa levert duurzame energie. De koolstof in biomassa is onderdeel van de koolstofkringloop in de atmosfeer: tijdens de productie van biomassa wordt evenveel CO2 opgenomen als er later weer wordt afgestaan. En dat is een continu proces. Of je de biomassa nou verbrandt om de energie te gebruiken, of bijvoorbeeld laat wegrotten: de hoeveelheid CO2 die het teruggeeft aan de atmosfeer is even groot. Deze CO2 draagt dus niet bij aan het versterkte broeikaseffect. Wel is het zo dat voor de (agrarische) productie en het transport energie nodig is. Met name bij de zogeheten 'eerste generatie biobrandstoffen' kan dit fors oplopen; in dat geval wordt nauwelijks CO2-winst geboekt.

Fossiel organisch materiaal wordt niet tot de biomassa gerekend. Want ook steenkool, aardolie en aardgas zijn ooit gevormd uit plantenresten. Bij de verbranding van deze fossiele brandstoffen wordt koolstof, dat vaak al miljoenen jaren veilig was weggeborgen, kilometers onder het aardoppervlak, toegevoegd aan de atmosfeer. Hierdoor neemt de hoeveelheid broeikasgassen in de atmosfeer toe.

© www.hier.nu / Rolf Schuttenhelm