Broeikaseffect: de deken wordt steeds dikker

In de luchtlaag rond de aarde zitten bepaalde gassen die warmte vasthouden. Deze broeikasgassen delen allemaal één eigenschap: ze laten zonnestraling wel door naar de aarde, maar de terugkerende infraroodstraling (warmte) niet. Het effect van deze laag van gassen rond de aarde is in praktijk vergelijkbaar met het glazen plafond van tuinbouwkassen, vandaar de naam.

Het broeikaseffect is deels natuurlijk. Een deel van de broeikasgassen hoort in onze atmosfeer. Het zorgt ervoor dat de aarde op een goede, leefbare temperatuur blijft. Maar de hoeveelheid broeikasgas neemt steeds verder toe. Dat komt doordat de mens (sinds de industriële revolutie) fossiele brandstoffen, zoals steenkool en aardolie, is gaan gebruiken voor zijn energievoorziening. Bij de verbranding hiervan komen grote hoeveelheden extra broeikasgassen vrij. De koolstofkringloop is daardoor niet meer in balans: de deken wordt steeds dikker en de aarde warmt op.


Als tegenwoordig wordt gesproken van broeikaseffect, wordt daarom meestal het door de mens veroorzaakte, versterkte broeikaseffect bedoeld.

Dit versterkte broeikaseffect veroorzaakt klimaatverandering. De grootste gevolgen van deze klimaatverandering zijn, naast (wereldwijde) temperatuurstijging, ijssmelt en stijging van de zeespiegel. Daarnaast treden er allerlei ingrijpende, maar lastig voorspelbare weersveranderingen op.

© www.hier.nu / Rolf Schuttenhelm