Om de doelstelling wonen zonder aardgas in 2050 te realiseren, is een langjarige planmatige aanpak gewenst, waarbij de gebouwde omgeving per wijk wordt aangepakt. Gemeenten krijgen daarbij een regierol. Een van de belangrijkste vragen bij deze transitie is de maatschappelijke component: hoe zorgen we ervoor dat bewoners op een goede manier, op tijd én tegen acceptabele kosten meewerken?

Juist bij de warmtetransitie is de maatschappelijke betrokkenheid van groot belang. De praktische reden hiervoor is dat in de meeste gevallen een groot deel van de maatregelen bij de bewoners thuis - achter de meter - moet worden genomen. Daarbij gaat het in veel gevallen om forse investeringen van duizenden tot vaak tienduizenden euro’s. De vraag is hoe met name eigenaar-bewoners en VVE’s kunnen worden bewogen dergelijke maatregelen te nemen.

Dit jaar start een programma met grootschalige proeftuinen om wijken aardgasvrij te maken. In dit programma komt naar voren hoe een wijkgerichte aanpak vorm kan krijgen en worden bewoners worden gefaciliteerd om deze investeringen daadwerkelijk te doen. In deze notitie doen we een aantal aanbevelingen op basis van onze ervaringen met de programma’s HIER verwarmt en HIER opgewekt, de eerste bewonersavonden en de praktijk van bewonersgroepen, lokale energie-initiatieven en -coöperaties.

Aanbevelingen voor het klimaatakkoord

Bekijk alle artikelen over: