In de reeks 'Wat klimaatverandering voor mij betekent' vertelden collega Julia, Fitria en Susanne al eerder wanneer (en hoe) klimaatverandering voor hen even heel dichtbij kwam. Collega Annemiek vertelt deze week over haar backpack-avontuur naar Midden-Amerika waar ze met de neus op de (klimaat)feiten werd gedrukt.

Annemiek: "Je weet dat de zeespiegel stijgt. In Nederland zijn we experts op het gebied van 'onder-zeespiegel-niveau' wonen en hebben we onszelf goed beschermd met dijken en stormvloedkeringen. Je merkt tot nu toe dus weinig van die stijgende zeespiegel dreiging. In Midden-Amerika werd ik echter met mijn neus op de feiten gedrukt en daar moet ik nu steeds aan denken als het over de stijgende zeespiegel gaat."

"In 2016 ging ik backpacken in Nicaragua (jaja, voor de carbon guilt heb ik mijn vlucht gecompenseerd met een gold standard cookstove-project). Onderdeel van de trip was duiken op Little Corn Island, echt een stukje paradijs op aarde. Een mini-eiland (zoals je van de naam kan verwachten is er ook een Big Corn, dat dus inderdaad groter is) wat goed te voet verkennen was. Duikscholen hier, hostelletjes daar, overal lekkere restaurantjes en uiteraard mogen de chille island-vibes inclusief kokosnoten, hangmatten en reggae niet vergeten worden. Tel daar bij op dat het eiland in een prachtige helderblauwe zee ligt waar je als duiker je hart op kan halen. Goed vertoeven dus.

Foto van een krab op een strand

"Wow, heftig. En de mensen die er wonen dan? Die moeten waarschijnlijk verhuizen. Echte klimaatvluchtelingen dus." 

"Na enkele dagen op slippertjes het eiland uitgekamd te hebben viel het me op dat aan de windzijde (waar ons hutje was) de zee zoals de naam doet vermoeden wat ruiger was, je kon daar het water niet in. Het strand was echt bijzonder kort. Een paar meter voor ons hutje lagen allemaal zandzakken op elkaar als een soort dijk. Er waren verderop ook een paar heuvels, waar je duidelijk kon zien dat de golven er happen uit namen. De bewoners vertelden dat het strand aan die kant in slechts een paar jaar tijd meerdere meters korter was geworden. Dus een paar jaar daarvoor had ons hutje nog gewoon een strand voor de deur in plaats van zandzakken!

1

Dit artikel geeft aan dat er zelfs 4 kilometer aan kustlijn (wat op een mini-eiland dus heel veel is!) is verdwenen in 30 jaar. Door veranderingen in de zee verdwijnen de vissen, terwijl visserij en toerisme goed is voor 99 procent van de economie daar. Wow, heftig. En de mensen die er wonen dan? Die moeten waarschijnlijk verhuizen. Echte klimaatvluchtelingen dus. Ik vraag me af hoe het nu drie jaar later op Little Corn is, waarschijnlijk is het nog-meer-Little Corn…"

Bekijk alle artikelen over: