Hier.nu

Nieuwe inzichten uit klimaatonderzoek

Sinds de mislukte klimaattop in Kopenhagen en de economische crisis is wereldwijd de maatschappelijke aandacht voor klimaatverandering sterk teruggelopen. 

In Nederland was dit nog sterker het geval. Of dat nu lag aan de opkomst van Wilders of het feit dat we de afgelopen jaren weer een aantal keren op natuurijs konden schaatsen. Ondanks deze verminderde aandacht, is het probleem allerminst verdwenen. Integendeel.

De mondiale CO2-uitstoot liep, recessie ten spijt, in 2011 naar de hoogste waarde sinds de industriële revolutie. 2010 was wereldwijd het warmste jaar ooit gemeten en ook 2011 bracht een opvallend temperatuurrecord: het werd het warmste La Niña-jaar, jaren die normaal gesproken relatief koel uitvallen. Op de Noordpool zagen we afgelopen jaar minimumrecords in zomerijs én winterijs. Groenland had in 2010 een smeltrecord en ook de Amazone zag dat jaar weer een nieuw droogterecord. Kortom, alle reden om klimaat weer hoog op de agenda te zetten.

De HIER Klimaatcampagne publiceert in “Van temperatuurstijging tot Elfstedenkoorts” een overzicht van de belangrijkste nieuwe ontwikkelingen in de klimaatwetenschap.

Dat is allereerst de meest omvattende studie ooit naar de landtemperatuur op aarde in de laatste anderhalve eeuw, een studie die mede door klimaatsceptici is gefinancierd. Daarnaast wordt ingegaan op de complexe relatie tussen klimaatverandering en extreem weer en de vermeende koude winters in Nederland en de ontwikkelingen rond de Noordpool. Speciale aandacht is er ook voor een aantal processen die de opwarming kunnen versterken: het smelten van zee-ijs op de Noordpool, de opwarming en verdroging van de toendra en de droogte in de Amazone. 

Al deze studies illustreren enerzijds dat klimaatwetenschap complex is en anderzijds dat er een toenemend aantal signalen is dat de versnelling van de opwarming is begonnen. Een versnelling die we overigens waarschijnlijk pas in het midden van deze eeuw gaan zien, omdat er al snel zo’n veertig jaar tijd zit tussen stijgende concentraties broeikasgassen en opwarming. Anders gezegd: de opwarming die we nu zien, is niet het gevolg van onze uitstoot nu, maar van de uitstoot tot pakweg 1970. De gevolgen van de stijgende CO2-concentratie die we nu al hebben veroorzaakt, moeten nog komen.

Meer kansrijk lijkt een pakket internationale maatschappelijke initiatieven gericht op energiebesparing, duurzame energie, bosbescherming en bosherstel en de aanpak van andere broeikasgassen. Goedwillende overheden kunnen deze maatschappelijke initiatieven steunen. Een hoopvol signaal in een wereld waarin overheden zelf niet in staat zijn tot een effectieve aanpak te komen.

Download de publicatie hier (PDF).