Archief
India schetst sneeuwbaleffect hogere emissiedoelen
India’s snel ontwikkelende economie heeft een enorm potentieel voor koolstofarme groei, maar heeft begeleiding nodig van rijke landen, zegt een klimaatgezant. Hoge emissiedoelen én compensatie bieden de belangrijkste prikkel.
Zo’n half miljard inwoners van het land, de helft van de bevolking, heeft geen toegang tot elektriciteit. In het ontwikkelingstraject van de opkomende economie zal dat aantal echter snel afnemen. Afhankelijk blijven van fossiele brandstoffen, zoals steenkool, zou daarbij onverstandig zijn, zegt Dinesh Patnaik.
‘Als we op dezelfde manier doorgaan als de industrielanden zijn er niet genoeg fossiele brandstoffen [de minste van onze zorgen – red.]. Dus we zullen op een efficiëntere manier moeten groeien.’
‘Stel je eens voor dat we die 500 miljoen mensen van elektriciteit konden voorzien die geen fossiele brandstoffen benodigd… Het zou een geweldige prestatie zijn’, aldus Patnaik.
technologie en geld
Maar, voegt hij daaraan toe, India moet dan kunnen beschikken over schone technologieën en de financiële middelen om deze te implementeren. Zo kost stroom op basis van steenkool momenteel nog slechts 2,5 roepie per kilowattuur, tegen 5 roepie voor windenergie en 10 voor zonne-energie. (Voor de laatste energiebron heeft het land net een ambitieus doel gesteld: India wil in 2020 20 gigawatt opwekken uit zonne-energie.)
‘Het enige dat wij vragen is ons te helpen in ons streven door onze hand vast te houden tijdens onze groei, zodat we deze kunnen bereiken en niet ontsporen door een gebrek aan middelen en technologie.’
klimaathulp Kopenhagen
Rijke landen moeten in Kopenhagen een totale hoeveelheid klimaathulp van 150 miljard dollar per jaar toezeggen, waarvan 50 miljard ten behoeve van adaptatie in de allerarmste landen (India hoort niet tot die categorie), 40 miljard voor het stoppen van ontbossing en verbeterd landgebruik en 60 miljard voor aanvullende emissiereducties in ontwikkelingslanden. Op dit laatste bedrag kan India een beroep doen, ter ondersteuning van de groene groei.
relatieve reducties
Het is de bedoeling dat ontwikkelingslanden (ondersteund door deze hulp) goedkope maatregelen met een groot mitigatiepotentieel, zoals efficiëntieverbeteringen en duurzamer landgebruik, zelf uitvoeren. Hiermee kunnen zij tot 30 procent onder business as usual komen.
Net als China voert India inmiddels al beleid ter verbetering van de energie-efficiëntie. Zo bedroeg de groei van de CO2-uitstoot vorig jaar 3 tot 4 procent, tegen 7 tot 8 procent economische groei.
40 = 30 + 10?
Wanneer geïndustrialiseerde landen het ambitieuze maar noodzakelijke emissiedoel van 40 procent aanvaarden, is een model denkbaar waarin ze 30 procent op de thuismarkt realiseren en 10 procent, aanvullend, in ontwikkelingslanden.
méér dan 40...
‘Ontwikkelde landen komen met het excuus dat ze niet in staat zijn belastingen te verhogen om de benodigde fondsen te genereren’, zegt Patnaik.
‘Wat wij zeggen is dat als je afhankelijk bent van particuliere financiering, de enige manier is om hogere emissiedoelen te stellen, in het bereik van méér dan 40 procent tegen 2020.’
...en alles volgt vanzelf
Bedrijven krijgen belastingvoordelen in retour, wanneer ze investeren in koolstofarme projecten in ontwikkelingslanden. Dit zou leiden tot voldoende klimaatfinanciering en investeringen in technologieën voor schone energie, voegt Patnaik toe.
‘Het punt is dat hoge emissiedoelen, mét CO2-compensatie in ontwikkelingslanden, technologie, financiering en mitigatie samenbrengt.’
China zegt eigenlijk precies hetzelfde: Diepe emissiereducties ‘sleutel tot succes’ Kopenhagen
Grote delen van India worden sinds 2006 geteisterd door droogte en een onvoorspelbare moesson. Dit jaar lijkt El Niño de genadeklap voor veel boeren te brengen.
Het andere gezicht van India, de Ganges: eveneens bedreigd door klimaatverandering. Een toename van extreme neerslag in het noorden en het volledig afsmelten van vrijwel alle 15.000 gletsjers in de Himalaya, waar de Ganges, Indus en Brahmaputra 's zomers van afhankelijk zijn, vormen een bedreiging voor tientallen miljoenen die leven langs de oevers van de heilige rivier - en er in hun voortbestaan van afhankelijk zijn.
Datum: 30-07-2009
