27-02-09.
Grote update IPCC-gegevens
26-02-09.
26-02-09.
26-02-09.
26-02-09.
25-02-09.
25-02-09.
25-02-09.
25-02-09.
24-02-09.
24-02-09.
24-02-09.
24-02-09.
23-02-09.
20-02-09.
20-02-09.
19-02-09.
19-02-09.
18-02-09.
18-02-09.
17-02-09.
17-02-09.
17-02-09.
16-02-09.
13-02-09.
13-02-09.
13-02-09.
12-02-09.
12-02-09.
12-02-09.
12-02-09.
11-02-09.
11-02-09.
10-02-09.
10-02-09.
10-02-09.
10-02-09.
09-02-09.
09-02-09.
09-02-09.
08-02-09.
06-02-09.
06-02-09.
05-02-09.
05-02-09.
04-02-09.
04-02-09.
04-02-09.
04-02-09.
03-02-09.
03-02-09.
02-02-09.
27-02-09
En kon daarom niet worden meegenomen in het grote VN-rapport, dat overzicht moest brengen in alle bekende en dus ‘beschikbare’ wetenschappelijke informatie.
Vervolgens werden een aantal zaken uit het rapport van 2001 nog eens herhaald en gesteld dat de CO2-concentratie toch vooral niet boven de 450 ppm moet uitkomen, want dan hebben we maar liefst een 50 procent kans dat de temperatuurstijging de twee graden overschrijdt en meer dan twee graden, zo stelde het IPCC ook toen al, zorgt voor ‘gevaarlijke klimaatverandering’, met honger, dorst, massale stromen klimaatontheemden en het uitsterven van meer dan 30 procent van de mondiale biodiversiteit.
De stelligheid van het rapport was weldegelijk toegenomen, zij het afgezwakt tot een politiek beter verteerbare ’95 procent zekerheid dat de mens de veroorzaker is van de waargenomen klimaatverandering’. De werkelijke onzekerheid komt inmiddels niet meer boven het promille uit, maar wie maakt zich daar nog zorgen om, zeker is zeker, het probleem is erkend.
Maar daarmee wordt de ernst nog volkomen onderschat, zo gonzen de berichten uit de grote onderzoeksinstituten, die de basis vormen voor de IPCC-rapporten. Resultaten van het echte onderzoek aan het klimaatfront, verricht door mannen met baarden op poolstations, mensen die methaan boven de toendra meten en de zuurgraad van de oceanen, vinden we in het laatste grote rapport nog niet terug.
Zeespiegel
Zo is de IPCC-voorspelling voor zeespiegelstijging nadrukkelijk onvolledig, want ‘vanwege de nog grote onzekerheden’ is zowel smelt op Groenland, alsook smelt op Antarctica niet in de grafieken meegenomen. Terwijl alle recente metingen erop wijzen dat die twee zoetwaterkanonnen in een tempo dat elke verwachting overtreft aan hun eindeloze smelt zijn begonnen. (Dat het IPCC er voor deze eeuw toch nog 18 tot 59 centimeter wist uit te persen komt op het conto van thermische expansie van warmer water (een meter per graad) en de snelle smelt van kleinere gebergtegletsjers.)
Noordpool
In enkele jaren tijd zijn de voorspellingen voor volledige smelt van de Noordpool, vanaf 2100, met maar liefst 70 jaar opgeschoven, maar ook dat bleek nog conservatief. Uiteindelijk spreekt het IPCC-rapport van 2007 nog van een volledig ijsvrije Noordpool rond het jaar 2030, terwijl de concensus inmiddels is dat dit nog aanzienlijk sneller zal geschieden. NASA kwam eind 2007 met een trendanalyse die het jaar 2013 aanwees. Ook gespecialiseerde instituten als het NSIDC en NOAA denken nu dat het over enkele jaren al zover kan zijn.
Terugkoppelingen
Ook van onderzoek naar de talloze positieve terugkoppelingen in het klimaatsysteem zien we in het rapport uit 2007 nog niets terug. Ze vormen echter wel de wetenschappelijke basis voor de absolute rampscenario’s, waarbij een temperatuurstijging van 1,5 à 2 graden al kan leiden tot een uiteindelijke opwarming van 6 graden of meer, zonder dat de mens daar nog een liter olie voor hoeft te verbranden.
Genoeg beschouwd. We leven in 2009, het jaar waarin het allemaal moet gebeuren, tijdens de grote klimaattop in Kopenhagen.
Update klimaatrisico's
PNAS, Proceedings of the National Academy of Sciences, dat wetenschapsblad dat Nature en Science qua status nog overtreft, vond het daarom tijd de discussie in de goede richting te duwen, door de grafiek der grafieken te publiceren – en daar nog 5 pagina’s verklarende tekst omheen te hangen, onder de titel ‘Assessing dangerous climate change through an update of the Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC) “reasons for concern”’ – ter publicatie 18 maart 2009, we zijn er weer vroeg bij.
Fraai is het plaatje niet te noemen, maar dat past bij de conclusies:

De grafieken laten zien bij welke temperatuurstijging (y-as, 0 tot 5 graden) verschillende risico's reëel worden. Interpreteer de kleur als alarmfase. Links het Third Assessment Report van het IPCC uit 2001, rechts de huidige stand van de wetenschap.
Grote conclusie: de urgentie van het klimaatprobleem is tot nog toe onderschat en 3 van de 5 gedefinieerde klimaatrisico's worden al reëel bij een gemiddelde temperatuurstijging van minder dan twee graden.
Optreden schade per graad
De risico's zijn van links naar rechts:
Handelingsperspectief
Handen in het haar? Hoeft niet! Kopenhagen komt er aan. Doe ons allen daarom een plezier. Ken jij ergens iemand? Iemand op deze planeet? Stuur die persoon dan een link naar bovenstaande grafiek. Nog teveel mensen kénnen het probleem, maar zijn niet op de hoogte van de ernst. We hebben nog 9,5 maand om dat te veranderen.

Meer ellende: Lovelock schetst klimaatapocalyps
© www.hier.nu
Grote update IPCC-gegevens
In 2007, toen het vierde grote IPCC-rapport uitkwam, was de klimaatwetenschap eigenlijk al verder dan de inhoud van het rapport suggereerde. Maar veel recent onderzoek was nog niet gepubliceerd.
En kon daarom niet worden meegenomen in het grote VN-rapport, dat overzicht moest brengen in alle bekende en dus ‘beschikbare’ wetenschappelijke informatie.Vervolgens werden een aantal zaken uit het rapport van 2001 nog eens herhaald en gesteld dat de CO2-concentratie toch vooral niet boven de 450 ppm moet uitkomen, want dan hebben we maar liefst een 50 procent kans dat de temperatuurstijging de twee graden overschrijdt en meer dan twee graden, zo stelde het IPCC ook toen al, zorgt voor ‘gevaarlijke klimaatverandering’, met honger, dorst, massale stromen klimaatontheemden en het uitsterven van meer dan 30 procent van de mondiale biodiversiteit.
De stelligheid van het rapport was weldegelijk toegenomen, zij het afgezwakt tot een politiek beter verteerbare ’95 procent zekerheid dat de mens de veroorzaker is van de waargenomen klimaatverandering’. De werkelijke onzekerheid komt inmiddels niet meer boven het promille uit, maar wie maakt zich daar nog zorgen om, zeker is zeker, het probleem is erkend.
Maar daarmee wordt de ernst nog volkomen onderschat, zo gonzen de berichten uit de grote onderzoeksinstituten, die de basis vormen voor de IPCC-rapporten. Resultaten van het echte onderzoek aan het klimaatfront, verricht door mannen met baarden op poolstations, mensen die methaan boven de toendra meten en de zuurgraad van de oceanen, vinden we in het laatste grote rapport nog niet terug.
Zeespiegel
Zo is de IPCC-voorspelling voor zeespiegelstijging nadrukkelijk onvolledig, want ‘vanwege de nog grote onzekerheden’ is zowel smelt op Groenland, alsook smelt op Antarctica niet in de grafieken meegenomen. Terwijl alle recente metingen erop wijzen dat die twee zoetwaterkanonnen in een tempo dat elke verwachting overtreft aan hun eindeloze smelt zijn begonnen. (Dat het IPCC er voor deze eeuw toch nog 18 tot 59 centimeter wist uit te persen komt op het conto van thermische expansie van warmer water (een meter per graad) en de snelle smelt van kleinere gebergtegletsjers.)
Noordpool
In enkele jaren tijd zijn de voorspellingen voor volledige smelt van de Noordpool, vanaf 2100, met maar liefst 70 jaar opgeschoven, maar ook dat bleek nog conservatief. Uiteindelijk spreekt het IPCC-rapport van 2007 nog van een volledig ijsvrije Noordpool rond het jaar 2030, terwijl de concensus inmiddels is dat dit nog aanzienlijk sneller zal geschieden. NASA kwam eind 2007 met een trendanalyse die het jaar 2013 aanwees. Ook gespecialiseerde instituten als het NSIDC en NOAA denken nu dat het over enkele jaren al zover kan zijn.
Terugkoppelingen
Ook van onderzoek naar de talloze positieve terugkoppelingen in het klimaatsysteem zien we in het rapport uit 2007 nog niets terug. Ze vormen echter wel de wetenschappelijke basis voor de absolute rampscenario’s, waarbij een temperatuurstijging van 1,5 à 2 graden al kan leiden tot een uiteindelijke opwarming van 6 graden of meer, zonder dat de mens daar nog een liter olie voor hoeft te verbranden.
Genoeg beschouwd. We leven in 2009, het jaar waarin het allemaal moet gebeuren, tijdens de grote klimaattop in Kopenhagen.
Update klimaatrisico's
PNAS, Proceedings of the National Academy of Sciences, dat wetenschapsblad dat Nature en Science qua status nog overtreft, vond het daarom tijd de discussie in de goede richting te duwen, door de grafiek der grafieken te publiceren – en daar nog 5 pagina’s verklarende tekst omheen te hangen, onder de titel ‘Assessing dangerous climate change through an update of the Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC) “reasons for concern”’ – ter publicatie 18 maart 2009, we zijn er weer vroeg bij.
Fraai is het plaatje niet te noemen, maar dat past bij de conclusies:

De grafieken laten zien bij welke temperatuurstijging (y-as, 0 tot 5 graden) verschillende risico's reëel worden. Interpreteer de kleur als alarmfase. Links het Third Assessment Report van het IPCC uit 2001, rechts de huidige stand van de wetenschap.
Grote conclusie: de urgentie van het klimaatprobleem is tot nog toe onderschat en 3 van de 5 gedefinieerde klimaatrisico's worden al reëel bij een gemiddelde temperatuurstijging van minder dan twee graden.
Optreden schade per graad
De risico's zijn van links naar rechts:
- De risico’s voor unieke en bedreigde systemen (bijvoorbeeld koraalriffen, alpiene vegetatie in Afrikaanse gebergten, inheemse culturen, atollen). Nieuw inzicht: zeer hoog, grote schade treedt op vanaf 0,5 graden temperatuurstijging - en ook het Noordpool ecosysteem wordt inmiddels tot deze gevoelige systemen gerekend.
- Het risico op weersextremen met schade, zoals misoogsten, bosbranden, overstromingen en orkanen. Nieuw inzicht: treedt op vanaf 0,5 graad (neemt verder toe met temperatuur)
- De verspreiding van klimaatschade over bevolking en regio’s. In 2001 dacht men dat pas vanaf een gemiddelde opwarming van 2 graden schade universeel gevoeld werd. Nieuw inzicht: vanaf 1 graad is de schade van klimaatverandering overal waarneembaar.
- Netto kwantificeerbare schade. Nieuw inzicht: vanaf 2 graden temperatuurstijging wordt de gehele wereld financieel en economisch benadeeld door klimaatverandering.
- Grootschalige verstoringen, tipping-points. Nieuw inzicht: bij iets minder dan 1 graad temperatuurstijging treden positieve terugkoppelingen binnen het klimaatsysteem in werking. Vanaf tweeënhalve graad wordt onomkeerbaarheid bereikt. Daartoe rekent PNAS ook grootschalige afsmelting van de ijskappen van Groenland en Antarctica en bijvoorbeeld verzuring van de oceanen.
Handelingsperspectief
Handen in het haar? Hoeft niet! Kopenhagen komt er aan. Doe ons allen daarom een plezier. Ken jij ergens iemand? Iemand op deze planeet? Stuur die persoon dan een link naar bovenstaande grafiek. Nog teveel mensen kénnen het probleem, maar zijn niet op de hoogte van de ernst. We hebben nog 9,5 maand om dat te veranderen.

Meer ellende: Lovelock schetst klimaatapocalyps
© www.hier.nu
Dossiers:
biodiversiteit, economische schade, gevolgen klimaatverandering, IPCC, Kopenhagen, PNAS, positieve terugkoppelingen, tipping-points, urgentie, weersextremen, zeespiegelstijging
Compensatieproject van Nederlands bedrijf maakt voetbalteams klimaatneutraal tijdens WKNa een uitgebreide selectieprocedure is het Zuid Afrikaanse...
Vandaag start de inschrijving voor het Klimaatkantoorfeest,...
Future Friendly: Klimaatbewuste producten op de winkelvloer en tvMet Future Friendly maakt Procter & Gamble het...









