02-06-08

Zijn kunstbomen het antwoord op ontbossing?

Eén enkele carbon scrubber kost ongeveer 125.000 euro. Deze kan één ton CO2 per dag uit de lucht halen. We zouden een woud van miljoenen kunstbomen nodig hebben.

Een groep Amerikanen van de Universiteit van Columbia denkt een nieuw idee te hebben in de strijd tegen klimaatverandering: een machine die CO2 uit de lucht filtert. Gezien de kosten en het rendement lijkt het een weinig aantrekkelijke methode om de CO2-concentratie te verlagen, maar dat kan veranderen, denken de onderzoekers.

De wereldwijde CO2-uitstoot neemt door herwaardering van steenkool toe en uit gegevens van het bekende meetstation op de vulkaan Mauna Loa in Hawaï is recentelijk gebleken dat de atmosferische CO2-concentratie inmiddels boven de 387 ppm ligt. Door deze realiteit kunnen methoden voor het zogeheten geo-engineering rekenen op toenemende belangstelling.

Omdat bij geo-engineering de kans op grote, onvoorziene gevolgen groot is, zouden de technieken nooit de aandacht moeten afleiden van de enige échte oplossingen: sterke en bindende emissiereducties.

magie
Dat vinden ook de Amerikaanse onderzoekers: 'een magische oplossing bestaat niet.' Toch denken ze dat hun apparaat in potentie een bijdrage kan leveren om de wereld onder de kritische grens van twee graden temperatuurstijging te houden. De kostprijs van de luchtzuiveringsmachine zou dan omlaag moeten, en er zouden er, wereldwijd zeer veel van moeten worden geplaatst. Het team hoopt het eerste prototype over twee jaar klaar te hebben. [Daarmee is de innovatie hoe dan ook te laat om te kunnen helpen onder de 2-graden-grens te blijven; alleen grootschalige energiebesparing en transitie naar duurzame energie kunnen daarbij helpen, samen met het stoppen van de netto ontbossing - red.]

klimatoloog
Een opvallende promotor van de 'carbon scrabber' is Wallace Broecker, de klimatoloog die in de jaren 1970 als eerste de term 'global warming' gebruikte voor de huidige, door mensen veroorzaakte klimaatverandering - en tevens de ontdekker van de thermohaliene circulatie, en bedenker van de term 'oceanic conveyor belt', om deze te visualiseren.

oudgedienden
En, zoals wetenschapsjournalist Fred Pearce betoogt in zijn boek 'The Last Generation': het zijn de oude rotten, de specialisten die het langst meedraaien, en met de beste reputatie, die zich het meeste zorgen maken over het klimaatprobleem. Zo ook Wally Broecker:

'We hebben een extreem ernstig probleem. Het is een race tegen de klok en het enige dat wij doen is een beetje vooruit kruipen in een slakkengangetje.'

Daarmee zijn volgens Broecker uitzonderlijke oplossingen gelegitimeerd, ook als deze zeer veel geld kosten.

55 miljoen auto's
Broecker stelt dat er 20 miljoen van de kunstbomen nodig zouden zijn om de jaarlijkse CO2-uitstoot van de Verenigde Staten te compenseren. 'Je bent geneigd te denken dat dat enorm is, maar wij maken ook elk jaar 55 miljoen auto's, dus als we het echt zouden willen, zou het kunnen. Over 30 of 40 jaar zouden we dat aantal makkelijk kunnen fabriceren.'

60 miljoen kunstbomen
Dr. Broecker stelt dat de wereld 60 miljoen operationele carbon scrabbers zou moeten hebben, wat een investering van ongeveer 385 miljard euro zou vereisen.

Volgens het voorlopige model zouden de kunstbomen eruit zien als 15 meter hoge buizen, met een diameter van ongeveer 2,5 meter. De machines kunnen het CO2 binden aan vaste mineralen, of via een netwerk van buizen ondergronds opslaan, als miniatuuruitvoering van CCS, de industriële methode voor CO2-opslag.



politieke wil
Broecker denkt overigens dat het ontbreekt aan politieke wil om het plan uit te voeren: 'als ik een gokker zou zijn, zou ik tegen het plan wedden.' Aan de andere kant zou die wil er in somige Europese landen weldegelijk zijn. Broecker ziet de uitdaging in de positionering van ontwikkelingslanden met hoge uitstoot, zoals China, India en Brazilië, die voorlopig niet bereid zijn tot mitigatie.

lees meer:
VN wil komende anderhalf jaar 5 miljard bomen planten
'Eerder energie uit kunstbladeren dan uit kernfusie'

© www.hier.nu