09-08-10

Is klimaatverandering het nieuwe taboe?

Het nieuws van afgelopen weekend: Moskou wordt onleefbaar vanwege de hitte en de bosbranden. Het koolmonoxide niveau is zes maal zo hoog als de norm. In Pakistan zijn naar schatting 14 miljoen mensen getroffen door overstromingen.

Oost-Europa is zwaar getroffen door overstromingen. Van Groenland is een ijsschots ter grootte van 260 vierkante kilometer afgebroken. En eerder in juli hadden we nog een nooit vertoonde windhoos in Oost-Nederland. Er gebeurt precies wat we kunnen verwachten. Er is alleen vrijwel geen journalist die de koppeling met klimaatverandering maakt. Hebben we hier een nieuw taboe?

Het is uiteraard onmogelijk om één op één een koppeling te maken tussen extreem weer en klimaatverandering. In theorie had al dit extreme weer ook kunnen gebeuren in het klimaat van dertig jaar geleden. Maar het is veel waarschijnlijker dat het allemaal wel te maken heeft met klimaatverandering. De extremen zijn helemaal in lijn met de voorspellingen: meer en zwaardere hittegolven en meer extremen in regenval en droogtes.

Het is interessant dat het KNMI de terughoudendheid van de journalistiek niet deelt. Het KNMI gaf wel aan dat het aannemelijk is dat de uitzonderlijke windhoos te maken heeft met klimaatverandering. En dat het verstandig is om in de toekomst met dergelijk ‘tropisch’ weer meer rekening mee te houden.

Het ligt voor de hand om te denken dat de opstelling van de media te maken heeft met Climate Gate en de negatieve berichtgeving over het IPCC. Hoewel onderzoek in opdracht van de Engelse en Amerikaanse overheid heeft uitgewezen dat er geen sprake was van misleidende wetenschap en dat de kritiek op het IPCC een stormpje in een glas water was, moeten we toch vaststellen dat de journalistiek bang is geworden. Er lijkt een soort angst te zijn om er vanuit te gaan dat de hoofdstroom in de wetenschap gelijk heeft en dat het wetenschappelijk fundament van klimaatverandering welbegrepen natuurkunde is: als een deken dikker wordt, kan de warmte daaronder moeilijker weg en wordt het onder de deken warmer.

De opstelling van de journalistiek klemt des te meer omdat we ons moeten realiseren dat de opwarming en de bijbehorende weersextremen zo’n veertig jaar achterlopen op de uitstoot. De overstromingen in Pakistan en de hittegolf in Rusland zijn niet het gevolg van onze uitstoot, maar van de uitstoot tot pakweg 1970. De meeste ellende die we hebben veroorzaakt moet nog komen.

Mogelijk laat de journalistiek zich toch weer overtuigen dat er echt iets aan de hand is. Misschien helpt het daarbij dat 2010 naar verwachting het warmste jaar ooit wordt en dat dus het belangrijkste punt van de klimaatsceptici, dat de temperatuur op aarde niet stijgt, feitelijk onjuist blijkt. Het is simpel, maar laten we hopen dat het werkt.

Sible Schöne
Programma Directeur
HIER Klimaatcampagne


© www.hier.nu