18-01-10

Weilanden kunnen helpen in klimaatstrijd

Graslanden hebben een groot onontgonnen potentieel voor het vastleggen van CO2, zegt de FAO. Als beter weidebeheer wordt toegepast kan dit structureel bijdragen aan het verlagen van de mondiale uitstoot.

De capaciteit van graslanden, die zo’n 30 procent van het ijsvrije landoppervlak beslaan, in het opslaan en vasthouden van CO2, zou volgens de Wereld Voedselorganisatie groter zijn dan van ‘s werelds bossen. De truc is om weilanden, ook als ze gemaaid of begraasd worden, structureel koolstof te laten opslaan in de bodems.

‘Om de mondiale temperatuurstijging onder 2 graden te houden moet de wereld alle beschikbare mitigatieopties benutten’, zegt Alexander Müller, hoofd van de afdeling duurzame ontwikkeling van de FAO.

‘Verbeterde CO2-opslag in grasbodems draagt bovendien bij aan bestrijding van verwoestijning en vergroot de landbouwproductiviteit, ten voordele van voedselveiligheid en armoedebestrijding.’

Op veel plaatsen zorgt intensieve landbouw en overbegrazing juist voor landdegradatie, een tegenovergesteld effect, waarbij de organische bodems dunner worden of in het geheel verdwijnen, met extra CO2-uitstoot tot gevolg.

Volgens een speciaal rapport van de VN-organisatie kan een gecoördineerde aanpak van dit probleem tot één gigaton pure koolstof per jaar (3,7 miljard ton CO2 – 10 procent mondiale uitstoot) opslaan.

In een volgens de FAO realistisch scenario kan duurzaam grasbeheer al bijdragen aan het behalen van de mondiale klimaatdoelen onder het nieuwe klimaatverdrag, dat op het jaar 2020 is gericht. Wanneer dan bij 5 tot 10 procent van het weide-areaal specifiek koolstofbeleid zou worden toegepast, kan dat elk jaar enkele honderden miljoenen tonnen CO2-reductie opleveren.



Voornaamste verspreiding van droge graslanden over de wereld. Groen is intensieve landbouw, paars extensief. Grootste mitigatiepotentieel ligt in de Sahel, Kenia, Tanzania, zuidelijk Afrika, Australië, Argentinië, de Amerikaanse prairiestaten, de Aziatische steppen, Schotland, Ierland en de Maghreb.

Bekijk rapport: Review of evidence on drylands pastoral systems and climate change (PDF - FAO, jan 2010)

Europese graslanden dreigen onder invloed van klimaatverandering juist extra CO2 te gaan uitstoten. Zomerse hittegolven kunnen zorgen voor een onderbreking van het groeiseizoen. De CO2-opname valt dan praktisch stil, terwijl oxidatieprocessen de overhand krijgen, ook in de organische bodems. Tijdens de extreem warme zomer van 2003 stootte de Europese natuur naar schatting 500 megaton pure koolstof uit.

Lees ook:
Gore: Klimaatbeleid moet koolstofbodems omvatten
Biochar kan een gigaton koolstof opslaan


© www.hier.nu / Rolf Schuttenhelm