19-08-08

Groei wereldbevolking bedreiging klimaat?

Is het de ultieme basis van alle duurzaamheidsproblemen? Of een bliksemafleider die in potentie kan verhinderen dat we hand in eigen boezem steken?

Eerder vandaag schreven we over die andere grote demografische trend, vergrijzing, in relatie tot klimaatverandering. Dat doen we handig. We bouwen er wat krediet mee op om ook dat ene politiek o zo incorrecte onderwerp eens een keer te behandelen: bevolkingsgroei.

DSV? Toegegeven, tot vandaag kenden wij smalgeoriënteerde klimaatfreaks alleen de UN Population Division. Maar DSV blijkt voor meer te staan dan sportvereniging De SnelVoeters uit het Brabantse Sint Anthonis.

Deutsche Stiftung Weltbevölkerung. Persbureau Novum heeft het heel droog naar het Nederlands weten te vertalen, maar lees nou zelf: dan verliest het wel wat lading. DSV is, blijkens de website, een Duitse club die niet bang is zo nu en dan een rapport met wat harde cijfers te publiceren. Zo ook vandaag.

En het moet gezegd worden: wie graag op de hoogte blijft van macro-ontwikkelingen op onze planeet doet er goed aan over te stappen. Op de site waar de VN de stand van overbevolking bijhoudt zien we onder ‘What’s New?’ een bericht uit april 2008. Een ‘leren van elkaar workshop’ onder de titel ‘What do we know about adoption?’.

Als we DSV mogen geloven heeft de wereld er sinds dat VN-theekransje weer bijna 30 miljoen mensen bij. De bevolkingstoename vindt vrijwel uitsluitend plaats in ontwikkelingslanden - en dan met name in Afrika en Arabische gebieden.

Het schijnt iets met of juist niet met voorbehoedsmiddelen te maken te hebben, als direct gevolg waarvan we in 2012 al de grens van 7 miljard wereldburgers zullen passeren - en in 2025 8 miljard. Maar, schoenmaker blijf bij je leest, zoals gezegd, niet ons specialisme, wij gaan over CO2.

Wat is de relevantie van de immer groeiende wereldbevolking voor klimaatverandering? Poeh, nee, dan krijg je zo’n lang verhaal. Hier, simpeler: veroorzaakt bevolkingsgroei klimaatverandering?

Nee.

Momenteel niet. Momenteel stoten een half miljard mensen in de EU (dat aantal neemt dus niét toe) elk jaar zo’n 4 miljard ton CO2 uit. Tegelijk stoten ruim 1,3 miljard Chinezen (hoezo 1-kind-politiek?) zo’n (niemand weet precies hoeveel) 6 à 7 miljard ton uit. Dan heb je nog dik 300 miljoen Amerikanen die ook ruim over de 6 gigaton gaan.

En verder? Tel Indonesië, India, Brazilië, Rusland (demografisch op z’n laatste adem, straks ligt de Chinese grens achter Warschau) en Japan bij elkaar op en daarna ís er geen verder.

Maar. Indonesië heeft 230 miljoen inwoners. De bevolkingstoename is al decennia constant: elke tien jaar komen er ongeveer 35 miljoen Indonesiërs bij. India heeft eveneens een constante bevolkingsgroei. Het land krijgt er per decennium maar liefst 150 miljoen mensen bij. Voor 2030 zal India China hebben ingehaald. India bracht vorig jaar de Tata Nano op de markt. Een auto die betaalbaar is voor Indiërs.

Ziedaar de relevantie.

Zolang mensen onder de absolute minimumgrenzen van het westerse bestaan leven, stoten ze praktisch geen CO2 uit. Een beetje biomassa verstoken voor onder de ketel - onderdeel van de natuurlijke, korte koolstofkringloop. In die ketel eten van de eigen akker, verbouwd zonder landbouwmachines. Vervoer staat synoniem aan wandelen. En plasma-tv’s, waterbedden en whirlpools lijken zo nutteloos als ze zijn.

Afrika. Als klimaatverandering een kilo was, droeg Afrika er geen grammetje aan bij. Dan rekenen we voor de zekerheid de ontbossing van Congo even tot de verantwoordelijkheid van de westerse houtindustrie. En de Zuid-Afrikaanse steenkoolindustrie valt wel in die ene gram te proppen. Net als de Libische olie, à 1,7 miljoen vaten per dag. Herstel, Nigeria heeft ook olieindustrie. Als de pijpleidingen niet branden transporteren ze 2,6 miljoen vaten per dag.

Maar goed, zelfs dan. De bijdrage van Afrika aan de veroorzaking van het klimaatprobleem is nihil. Gesteld dat we er in slagen om de westerse welvaart (lees: consumptie) ook naar het door klimaatverandering zwaarst getroffen continent te exporteren, zal dat opeens een heel ander verhaal zijn.

Kortom, we moeten eerst een systeem bedenken waarin economische groei en daaruit voortvloeiende consumptie klimaatneutraal kan. Tot die tijd is toename van de wereldbevolking een tikkende tijdbom. Ook voor het klimaat.

Ter inspiratie: 100 procent CO2-neutrale energie, binnen 10 jaar. Het kan. Zegt de grote roerganger.

© www.hier.nu