Klimaatbibliotheek
- Adaptatie: aanpassing aan klimaatverandering
- Al Gore: van bijna president tot klimaatambassadeur
- Albedo: ijssmelt versterkt opwarming
- An Inconvenient Truth: een ongemakkelijke waarheid
- Avoided deforestation: voorkomen beter dan genezen
- Biobrandstoffen: natuur of milieu?
- Biodiversiteit: ongekend waardevol
- Biomassa: eigenlijk kun je overal energie uit halen
- Broeikaseffect: de deken wordt steeds dikker
- Broeikasgassen: de basis zit in de lucht
- CCS: zelfs steenkool kan schoon
- CDM: een schone ontwikkeling
- Koolstofdioxide (CO2): drie minuscule atomen veranderen de hele aarde
- CO2-compensatie: de tweede stap
- CO2-concentratie: de kritische grens
- CO2-opslag: er is een weg terug
- CO2-reductie: de eerste stap
- CO2-emissie (CO2-uitstoot)
- Duurzame energie: schoon en onuitputtelijk
- Ecologische voetafdruk: de aarde is te klein
- El Nino: komt het kindje met kerst?
- Elektrische auto: wanneer stappen we over?
- Emissiehandel: kosten en rechten
- Energiebesparing: klimaat en portemonnee
- Extreem weer: de uitersten zijn het belangrijkst
- Fossiele brandstoffen: graven naar problemen
- Gashydraten: dooi versterkt broeikaseffect?
- Geo-engineering: de moed der wanhoop?
- Aardwarmte: warm water zorgt voor afkoeling
- Gevolgen klimaatverandering: schade per graad
- Groene stroom
- Herbebossing (bosaanplant)
- IJsbeer: zal de klimaaticoon uitsterven?
- Groenland (smelt -)
- IPCC: de boodschap is helder
- Kernfusie: toekomstmuziek
- Klimaat: gemiddelden en verschillen
- Klimaatafkortingen: van AAO tot WUR
- Klimaatbuffer: met grote sponzen hoef je nooit te dweilen
- Klimaatgids: Klimaatverandering van A t/m Z
- Klimaatneutraal: een levensstijl
- Klimaattermen: aanvullend klimaatwoordenboek
- Klimaattop Kopenhagen: de grote finale van de aarde
- Klimaatverandering: oorzaken en gevolgen
- Klimaatverdrag: aanpak van een internationaal probleem
- Klimaatvluchtelingen: honderden miljoenen worden direct getroffen
- Klimaatwet: concreet en krachtig
- Koolstofkringloop: de natuurlijke klimaatbuffer van de aarde
- Kyoto-protocol: nipt, te weinig, maar een goed begin?
- Lachgas (N2O): no laughing matter
- Live Earth Alert: de maatschappij laat zich steeds meer horen
- Methaan (CH4): brandstofverspilling versterkt broeikaseffect
- Mitigatie: de kraan dichtdraaien
- Ontbossing: zowel een oorzaak als een gevolg
- Orkanen: het verband lijkt simpel
- Overstromingen: risico neemt toe door zeespiegelstijging, neerslag, ontbossing en orkanen
- Peak Oil: ver voor de laatste druppel
- Terugkoppelingen: klimaatverandering versnelt zichzelf
- Sequestratie: in beslag nemen en in bewaring stellen
- Antarctica: ook op de Zuidpool is de smelt begonnen
- Noordpool (smelt -)
- Steenkool: onuitputtelijke bron van CO2
- Teerzanden: ontginning onverenigbaar met klimaatdoelen
- Temperatuurstijging: meer dan opwarming alleen
- Verwoestijning: zand, stof en kale rotsen rukken op
- Verzuring oceanen: CO2 veroorzaakt nog meer dan klimaatverandering
- Golfstroom (warme -)
- Waterstof: geen energiebron, maar energiedrager
- Windenergie: traditie heeft toekomst
- Zeespiegelstijging: water zet uit en gletsjers stromen leeg
- Zonne-energie: meest logische energiebron
Koolstofdioxide (CO2): drie minuscule atomen veranderen de hele aarde
CO2, of koolstofdioxide, is het eindproduct van volledige verbranding van koolwaterstoffen, zoals bijvoorbeeld fossiele brandstoffen. Losse koolstofatomen (C) worden dan uit hun meestal lange ketens losgebroken door twee zuurstofatomen (O), om samen een nieuwe verbinding te maken: C + O2 ? CO2. Bij dit proces komt energie vrij.Als verbranding onvolledig is (als er te weinig zuurstofatomen aanwezig zijn), wordt niet alle koolstof omgezet in CO2, maar ook een deel in koolmonoxide (CO); losse, korte koolstofketens (roet) of bijvoorbeeld methaan (CH4).
CO2 ontstaat niet alleen bij verbranding. Ook bij langzame oxidatie, zoals bijvoorbeeld de rotting van biomassa, komt CO2 vrij. Ook wordt methaan (in de atmosfeer) langzaam omgezet in CO2.
Omdat CO2 zo'n klein molecuul is, is het onder normale omstandigheden altijd een gas. Daarom bevindt het grootste deel van de CO2 zich in de atmosfeer, terwijl een kleiner deel oplost in water. Deze verhouding ligt min of meer vast. Als de CO2-concentratie in de lucht toeneemt, nemen ook de oceanen meer CO2 op.
Vroeger was de CO2-concentratie in de atmosfeer min of meer constant. Dat houdt in dat de natuurlijke CO2-emissie (door rotting en bosbranden) ongeveer even groot was als de natuurlijke CO2-opslag (door bossen en bijvoorbeeld plankton). Tegenwoordig is dat natuurlijke evenwicht, de zogeheten koolstofkringloop, verstoord.
CO2 is namelijk een zogeheten broeikasgas: Dat betekent dat het de uitstraling van warmte door de aarde tegengaat. Toename van de CO2-concentratie zorgt daarmee voor het versterkte broeikaseffect en ligt daarmee aan de basis van de klimaatverandering.
De gelijktijdige toename van de hoeveelheid CO2 in water leidt tot verzuring van de oceanen. Dit kan allerlei negatieve ecologische effecten hebben, zoals sterfte van koraal, plankton, schelpdieren en allerlei vissen die zich daarop voeden.






























