08-08-08

CO2 en steenkool, cijfers per land

Wat is een betoog zonder de cijfers? Hier 9 grafieken voor olie, gas en kolen voor de grootste verbruikers. Conclusie: geen zorgen, het klopt, we hebben een probleem.

James '350 ppm' Hansen, Amerika's meest vooraanstaande klimatoloog en directeur van NASA Goddard Institute for Space Studies, is net terug van een reis naar 'enkele met betrekking tot klimaatverandering best geschoolde landen' (lees: Europa) en is enigszins teleurgesteld teruggekeerd.

Het is makkelijk om het braafste jongetje van de klas te zijn als de rest uitsluitend diepe onvoldoendes haalt. Want ook Europa werkt niet aan een structurele oplossing.

Na zijn ontmoeting met de Duitse milieuminister Sigmar Gabriel stelt Hansen geen twijfel te hebben over de goede bedoelingen van de man. 'However, we did not come to a common understanding about the implications of geophysical boundary conditions on fossil fuels. The stark policy implication of the data, I assert, is urgency for a moratorium on coal-fired power plants.'

Hansen is een erg intelligente man. Een visionair wetenschapper van het formaat dat maar een aantal keer per eeuw gebaard wordt. Hij is er bovendien in geslaagd - ondanks twee decennia ridiculisering door politieke tegenstanders - een geweldige wetenschappelijke carrière op te bouwen, met een smetteloze staat van dienst, en een toppositie te verwerven die hem autoriteit geeft over zowel de wetenschap als de maatschappij. We doen er goed aan zo'n man te koesteren. Naar hem te luisteren.

Hansen heeft zijn bevindingen gelijk maar in een rapport gezet. En daar hebben we onderstaande grafieken uit gepikt, met gegevens voor energiegebruik tot en met 2007.



Het is voer voor een hele lijst scherpe conclusies. Om te beginnen zien we de steenkool-knik, waar we het gisteren nog over hadden, ook terugkeren in de grafieken voor CO2-uitstoot van verschillende individuele landen.

(Hansen drukt, zoals veel Amerikanen, de emissies uit in pure koolstof. Vermenigvuldig met 3,67 voor CO2-equivalenten.)

Grafiek 1, voor mondiale CO2-uitstoot, geeft hier het gemiddelde van. Hieruit kan worden afgeleid dat de scherpe toename van de wereldwijde uitstoot sinds het einde van de jaren '90 uitsluitend valt terug te voeren tot een toename van de verbranding van steenkool(!)

Als het steenkoolverbruik gelijk was gebleven, dan zou, in combinatie met Peak Oil, waarvan ook Hansen zegt dat we het punt gepasseerd zijn, de jaarlijkse CO2-uitstoot rond de 23 gigaton zijn gestagneerd. Inmiddels stoten we per jaar al meer dan 30 gigaton uit, uitsluitend door verbranding van fossiele brandstoffen. Voor de totale uitstoot moet ook nog 6 gigaton CO2 door ontbossing worden opgeteld.

moratorium
Maar hoe hou je steenkoolconsumptie gelijk? Hansen lijkt qua positionering een radicale actievoerder. Maar hij is een buitengewoon rationeel mens. Zijn conclusie volgt als simpele uitkomst van de cijfers. 'Je moet de bouw van steenkoolcentrales verbieden.'

overige conclusies
Terug naar de cijfers. Bij vergelijking van de verschillende grootverbruikers is het belangrijk de schaal langs de y-as in de gaten te houden, deze verschilt nogal. Daarnaast is de hier gepresenteerde uitstoot van China en India nog een onderschatting. Volgens de nieuwste gegevens van het PBL is de Chinese uitstoot inmiddels 14 procent hoger dan die van de VS. En India stoot meer uit dan Rusland.

Kijkend naar de grafieken krijg je in eerste instantie de indruk dat Rusland en Duitsland 'het goed doen'. Hun scherpe emissiereductie rond 1990 is echter een direct gevolg van ineenstorting van vervuilende Oostblokindustrie. Rusland is van de acht het enige land waar het steenkoolverbruik níet toeneemt. Rusland heeft dan ook, net als Canada, weinig last van Peak Oil en stijgende energieprijzen. Genoeg aardgas om de totale uitstoot alsnog te laten toenemen. Daarmee belooft Rusland weinig goeds te bieden voor de nabije toekomst. Poetin heeft al aangegeven niet gediend te zijn van bindende emissiereducties.

China, VS, India
Om kort te gaan: China, de VS en India zijn inmiddels een bekend verhaal. Snelle economische groei in Azië en de weigering van Bush om het Kyoto-protocol te ratificeren zorgen voor ongeremde stijging van de uitstoot van de industriële top-3.

Japan en Canada
Maar Japan en Canada laten ook een gênante groei van de uitstoot zien. Gênant als je bedenkt dat deze landen wél een verplichting hebben onder het huidige klimaatverdrag. Japan koopt echter z'n emissieruimte via het CDM en Canada... doet gewoon maar wat. De uitstoot zou met 5 procent moeten dalen, maar is inmiddels al meer dan 25 procent gestegen. Vooral de toename van de olieconsumptie in Canada, zichtbaar in de grafiek, is opmerkelijk. Het laat zien dat de ontginning van de teerzanden volop bezig is.

© www.hier.nu